21/11/09

EN ALERTA

De nuevo estamos en alerta por fuertes vientos en el litoral gallego. Alerta naranja hoy en las costas de A Coruña y Pontevedra y amarilla en Lugo, y mañana alerta roja en Pontevedra y A Coruña y naranja en Lugo. Ahora mismo en Lugo capital el viento sopla con bastante fuerza, osea que en la costa debe ser impresionante. Por lo demás, del fin de semana pasado nos quedó por comentar que el sábado fuimos al cine a ver Celda 211 y que a los seis nos gustó mucho. Luis Tosar borda el papel de malo, malísimo. La recomiendo, merece la pena, aunque es dura.
La semana fue de mucho trabajo y de muchas emociones por la pérdida de un amigo. La vida es una lucha constante en todos los ámbitos y a veces la vida se nos va en esa lucha, pero a pesar de todo merece la pena seguir intentándolo.

15/11/09

CARNES NO MESON DO CANEDO

Lugo xa ten outro restaurante de categoría, ideal sobre todo para comer carnes preparadas á brasa. Chámase Mesón de Canedo, está pouco despois de cruzar a ponte romana e foi remodelado recentemente polos novos propietarios do establecemento, que está atendido por xente nova pero profesional.
Xa estivemos dúas veces no Mesón do Canedo e comín carne, porque é a especialidade do local, ademáis do pulpo en varias preparacións, e porque apenas teñen oferta de peixe na amplísima carta deste restaurante-brasería. Pero sí teñen unha grande variedade de tortillas, revoltos, ensaladas e outros entrantes, entre os que destacan o pulpo ó estilo tradicional, pero tamén á plancha e noutra preparación máis orixinal: rebozado tipo tempura.
Pero, para min, o mellor do Mesón do Canedo son as carnes á brasa. Xa probei varias nun surtido (gustáronme sobre todo o secreto de porco ibérico e a costela), pero aínda me deixou moito máis satisfeito a espectacular paletilla de cordeiro que comín este pasado sábado. Estaba xusto no punto que a min me gusta e con un sabor exquisito. Poucas veces probei un cordeiro tan rico, lembroume o que comín xa a tempo no asador Coto Real, de Rábade, que é un dos mellores restaurantes que coñezo para comer carne.
Antes do cordeiro compartimos unha ración de pulpo rebozado (insípido) e unha espectacular tortilla de pataca, chourizo e pemento, que estaba moi sabrosa pero pouco feita (para o meu gusto) e no seu punto para os admiradores da tortilla estilo Betanzos, que estou descubrindo que son moitos.
E para rematar as dúas veces que estivemos no Canedo tomamos unha fondue de chocolate con froitas de tempada, postre que está moi ben, que é fácil de preparar, pero que non é habitual ver nas cartas dos restaurantes. Tamén probei a tarta de galleta e chocolate, pero non é das mellores que comín (e xa levo probado unhas cantas).
Tamén teño que destacar o servizo, que é profesional e atento, e a decoración do local, que é moi agradable.
Por todo isto o Mesón do Canedo xa é outro dos nosos restaurantes de referencia, especialmente para os días nos que apetece comer carne.

13/11/09

REMITE EL VIENTO

Acabo de ir hasta el faro de Ribadeo para ver cómo estaba el mar, y se ve que está revuelto, pero tranquilo. Dos mercantes a lo lejos buscan abrigo cerca de Burela y el sol atraviesa las nubes rojizas... una bella estampa, la verdad. Mucha gente caminando aprovechando los 22º de temperatura que tenemos en este momento. Hoy 13 de noviembre es posible ir por Ribadeo en manga corta o con una fina chaqueta sin problema. Los vientos del sur que seguirán soplando todo el fin de semana tienen la culpa. Soplaron con ganas toda la noche, pero sobre todo este mediodía. Ahora parece que llega la calma. Nosotros emprendemos viaje rumbo a Lugo tras una semana de intenso trabajo y de algún que otro sustillo familiar. Si todo sigue normal espero ir al cine y al baloncesto femenino. El masculino lo dan esta noche por Telelugo, ya veremos que hace el Breogán en tierras canarias. Y ahora me voy a ir a tomar un café porque me estoy durmiendo. En unos días, más.

09/11/09

TEATRO EN RIBADEO

Levamos casi sete días sen escribir no blog e non pode ser. Hai que voltar a facelo coma antes. Toda esta semana veu marcada por un tempo horrible, sobre todo no mar. Ainda hoxe seguimos en alerta amarela ou laranxa, pero din que a partires de mañá mellora un pouco. Chover seguirá chovendo, pero os mariñeiros poderán saír de novo a faenar. Da fin de semana o sábado adicámolo a descansar, despois vimos gañar unha vez máis ó Breogán, e tamén gañaron o Ensino, o Madrid, o Barcelona... tódolos equipos que nos importan a Beni e a min sairon airosos esta fin de semana. Pola noite ceamos con Nuria no Cambalache. Xa contamos aquí que é un sitio para tomar pasta, pizzas e ensaladas que está moi ben. Eu xa o coñecía da Coruña e pódese cear a bó prezo. Claro que eu non iría alí moi a menudo a cear porque a pasta enche moito, a xantar xa é outra cousa, pero para a cea hai que ir a modiño. Logo tomamos unha copa no Egomundi e despois a durmir. E onte comida en Lugo e viaxe pola tarde a Ribadeo. Estivemos no teatro vendo Glass City, unha obra de Teatro do Noroeste que recomendo ós que non tivesen a oportunidade de vela onte, porque van rir e pasar dúas horas agradables nas que se combinan a música e as cancións coa palabra. Ademáis no elenco de actores hai varios consagrados e moi coñecidos en Galicia e fora de aquí. Despois picamos algo no Sapore con Sonia e con Miguel e tomamos unha copiña no Pica, pero á unha estabamos na casa, porque hoxe todos tiñamos que traballar. Unha boa forma de escomenzar unha semana que vai ser moi gris, polo que á climatoloxía se refire.

03/11/09

CARALLADAS EN LUGO

Da fin de semana, varias cousas. O venres tivemos sesión de fisio en Navia, e pola noite, por aquelo da pereza que da poñerse a facer a cea e polo cansancio, acabamos ceando no restaurante San Miguel. Tiñan bastante peixe e marisco fora de carta, e tomamos uns camaróns espectaculares. Beni seguiu con corvina e eu con solomillo de porco ibérico. Todo exquisito, e con bastante ambiente porque había coma unhas seis mesas ocupadas e eso que chegamos a cear ás once da noite. Notábase que o luns era festivo en moitas comunidades autónomas: Madrid, as dúas Castelas, Extremadura e Asturias, entre outras. O sábado viaxamos a Lugo, foi xornada de compras, de visita ao camposanto e de cea con María José no Mesón da Pelusiña. Estivo fenomenal porque comimos as "caralladas" que nos propuxeron: berberechos á prancha, pementos de Padrón, pementos recheos de bacallao, langostinos e queixo de cabra frito con mermelada de tomate. Todo esto a modo de entrantes e despois diversas carnes: chuletiñas de cordeiro, peituga de polo rebozada e pinchos morunos. De postre tarta de chocolate e galleta, tarta de café e filloas. O mellor foi o prezo porque saimos a uns 20 euros por persoa, viño, cafés e chupitos incluidos. O domingo tocou sufrir co baloncesto feminino porque o Ensino perdeu o primeiro partido da temporada. Alí estivemos no Pazo dos Deportes e pola noite seguimos por internet, xa en Ribadeo, o partido do Breogán que lle gañou ó Clínicas Rincón.

29/10/09

VIVIMOS EN EL PARAISO

Sigue el tiempo de primavera-verano en Ribadeo y en el resto de la costa lucense. Al final ya no será noticia, pero bueno anuncian cambio para los próximos días. Del solecito hemos disfrutado a principios de semana en el Cantón acompañados de Carmen Méndez que ha estado pasando unos días por aquí. Y llegamos a la misma conclusión: en verano hay muchos días de temperaturas más frescas que las de esta temporada. A mediodía hemos tenido 24-25º, las calefacciones no se encienden y se puede ir perfectamente en manga corta por la calle y por la noche con una chaquetilla. Hay que disfrutarlo mientras dure. Da gusto levantarse por la mañana y ver el cielo azul, vas a trabajar y haces tus cosas con otro ánimo. En definitiva, vivimos en el paraiso. Tenemos la ría y el mar ahí delante de los ojos; podemos disfrutar de los paseos por el puerto y hacia el faro, o andar en bicicleta, más que en otros lugares; podemos dejar el coche en el garaje porque no lo necesitamos para desplazarnos por Ribadeo, en diez minutos estamos en cualquier sitio; tenemos las montañas también a tiro de piedra...¿qué mas podemos pedir?. Yo creo que nada. ¡A disfrutarlo!!!!

27/10/09

MARISCADA NA DORADA

Por fin Miguel animouse a facer unhas xornadas, neste caso adicadas ó marisco, e a iniciativa está sendo un éxito. Onte, luns, estivemos no restaurante A Dorada do Cantábrico, de Ribadeo, para participar na quincena do marisco e saímos repletos de lubrigante, boi de mar, nécoras, ameixas, longueiróns, cigalas, langostinos e gambóns. Todo iso en abundancia ten a parrillada de marisco para dúas persoas que poñen estes días (ata o sábado, 31) na Dorada por só 65 euros, con unha botella de viño Rías Baixas (albariño) incluida.
É unha boa oportunidade para encherse de marisco a un prezo asequible, pero os que non queiran comer tanto poden pedir racións de todos os tipos de mariscos que citei antes e algúns máis, como zamburiñas, tamén moi ben de prezo.
Gracias a estas xornadas A Dorada ten máis clientela do que é habitual nos restaurantes da zona nesta época do ano, o que demostra que iniciativas deste tipo animan á xente a comer ou cear fóra da casa.
Miguel está contento e de feito xa está pensando en facer máis xornadas deste tipo, aínda que adicadas a outros productos gastronómicos.

REGULÍN, REGULAR

El fin de semana se resume fácil. El viernes baloncesto y disfrutamos de lo lindo con el Breogán que de momento está imparable. Veremos que tal le va mañana contra el Cáceres de nuevo en casa. El sábado, compras varias, comida en casa y cena con Nuria en O Figón, un restaurante que ahora lleva el Grupo La Palloza que con tanto éxito dirige Ramiro López. Pero en este caso tengo que ser crítica, porque no es muy normal que llegues a cenar a las diez y media y salgas a la una de la mañana sin haber hecho tertulia de café ni nada parecido. Entre plato y plato pasó un mundo, y lo peor es que cuando debían traernos el segundo, de repente dicen que una de las cosas que habíamos pedido se les terminó. Me dio la sensación de que estaba mal organizado el tema, o que la cocinera no es tan efectiva... Esa mujer, la cocinera, salió hace pocos días en un periódico diciendo que lleva 22 años en el Grupo La Palloza y que estuvo al frente de la cocina de la Casa Grande de Nadela, donde las bodas podían reunir a unos 200 comensales. He de decir que las bodas a las que fui allí en la época de La Palloza estuvieron fenomenal, pero a esta señora el sábado le pasó algo. O la cocina se le quedó pequeña para organizarse, porque como mucho habría 40 comensales y eso tirando por alto. O dejó a la sustituta o las cosas pequeñas le quedan grandes. Le daremos una segunda oportunidad porque la comida estaba muy rica, pero el resto regular y eso por ser benévola.